Tweede Kamer neemt Wet arbeidsmarkt in balans aan

De Tweede Kamer heeft dinsdag 5 februari de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) aangenomen. Dat is de wet die onder meer de transitievergoeding verlaagt, maar hier tegelijk recht op geeft vanaf de eerste dag van het dienstverband. De wet die de cumulatiegrond bij ontslag introduceert, maar wel tegen een maximaal 50% hogere transitievergoeding. De wet die de payroller recht geeft op dezelfde arbeidsvoorwaarden als de eigen werknemers van de inlener. En de wet die het oproepcontract aan banden legt en door premiedifferentiatie flexcontracten 5 procentpunt duurder maakt dan vaste contracten.  

AWVN berichtte al eerder over het wetsvoorstel bij de indiening bij de Tweede Kamer, en bij de internetconsultatie van het wetsvoorstel en de uitvoeringsmaatregelen. Met de WAB wil het kabinet het verschil tussen vast werk en flexwerk verkleinen en vaste contracten aantrekkelijker maken.

De Tweede Kamer diende eind januari een aantal amendementen op het wetsvoorstel in, waarvan de volgende zijn overgenomen:

• De verlenging van de proeftijd tot maximaal 5 maanden bij contracten voor onbepaalde tijd wordt geschrapt;
• Contracten voor jongeren onder de 21 jaar die ten hoogste twaalf uur per week werken, vallen niet onder de hoge premie in het kader van de premiedifferentiatie;
• Van de verscherpte regelgeving voor oproepcontracten (oproeptermijn, afzegtermijn en/of het aanbod na 12 maanden) kan bij cao worden afgeweken voor functies die door klimatologische omstandigheden slechts seizoensmatig kunnen worden verricht.

De WAB maakt volgens minister Koolmees deel uit van een breder pakket aan maatregelen dat erop is gericht om de balans op de arbeidsmarkt te verbeteren. Het gaat hierbij onder andere om de maatregelen rond de positie van zelfstandigen, de verplichtingen van werkgevers in verband met arbeidsongeschiktheid en ziekte en het stimuleren van een leven lang ontwikkelen. Ook heeft het kabinet op 7 november 2018 de Commissie Regulering van werk ingesteld om onderzoek te doen naar en advies te geven over de fundamentele vragen over de toekomst van de regulering van werk.